Een jaar geleden leerde ik de uitvoerend directeur van Step Together kennen: Dr. Rim Nashabe Mouawad. Ze had een indrukwekkende lezing gegeven. Met afsluitend een filmpje zie link. Ze sprak over haar werk in de omgeving van Beiroet en wat het betekent voor de gemeenschap, de omliggende scholen, de ouders, de leraren, de kinderen. Ondanks het geweld tijdens het officiële staakt-het-vuren, bleven ze soep maken en activiteiten organiseren. Het ritme van het gewone dagelijkse leven zo goed mogelijk te blijven ondersteunen. Ze had ook iets stralends in hoe ze sprak. “Zonder aandacht voor de geestelijke wereld gaat dit werk niet”, zei ze. En even later: “misschien kom je nog wel eens naar Libanon…” En toen was het zaadje in mijn hart geplant. Libanon, het land van Kahlil Gibran, de libanonceders, en dan nu deze plek van Step Together…
Later beschreef ik deze ontmoeting in een artikel voor de tijdschriften: ‘Vrije Opvoedkunst’ en ‘Motief’.
Het filmpje laat de bewoners van Step Together hier zien op hun best in de mooie omgeving.
Nood pedagogiek 