‘ It is aliveness that must be the guiding principle.
Joy and happiness in living, a love of all existence, a power and energy for work …
The need for imagination, a sense of truth and a feeling of responsibility – these are the three forces which are the very nerve of education’.
– Rudolf Steiner
Mijn eerste werkdagen in het ISK te Haarlem volgden vrijwel onmiddellijk na mijn terugkomst. Levendig en alert. Als introductie van mijn lessen NT2 bracht ik de ervaring in Beiroet in met de vele foto’s. Een klassengesprek volgde met als onderwerp: ken je iemand met Special Needs, in het Nederlands: ken je iemand met een beperking, met speciale behoeften. In de woordenschat van die dag leerden we het woord ‘ schaamte, trots, helpen, zorgen, liefdevol, gelukkig zijn en verdriet.’ Volgende week gaan we daar mee door.
Een enkeling in de klas durfde het aan om te zeggen dat hij iemand met een beperking kent. Toen het woord schaamte geïntroduceerd werd, volgden er meer. Op de werkbladen daarentegen schreven ze bijna allemaal dat ze iemand met een beperking kennen.
Door de foto’s van Beiroet te delen met de klassen, kwam hun thuisland dichterbij. Syrië is uiteraard een buurland, en veel Syriërs zijn naar Libanon gevlucht.
Het begrip ‘wereldgericht onderwijs’ wat Gert Biesta enkele jaren geleden introduceerde op de Vrije school Pabo krijgt in mijn lessen vol de ruimte. Ik kan er niet meer omheen.
Op de lange termijn ontwikkel ik een pedagogische visie waarin Noodpedagogie als een fundament staat. Deze week heb ik enkele gesprekken met mijn Nederlandse collega’s van de Noodpedagogie en een Zoom meeting. Ook volgt binnenkort een evaluatie met het team van de Mission Lebanon 2026 ook via Zoom. De eerste week van juni ontmoeten we elkaar opnieuw in Karlsruhe, waar de 20ste verjaardag van de Notfallpädagogik ohne Grenzen’ gevierd wordt.
Het verloop van een interventie, wat de motieven van de volgorde van de werkvormen zijn, de structuur, dat is iets wat ik nog wil uitwerken de komende tijd.
Nood pedagogiek 
Plaats een reactie