Woensdagavond vond een drone-aanval plaats op een Hezbollah- leider in het Haret Hreit/Dahyeh district van Beiroet, en doodde zes mensen en meer dan 20 mensen waren gewond volgens de officiële media.
Donderdag was onze pedagogische en educatieve interventie voor kinderen en jongvolwassenen gepland in de LPS School Jnah. Deze school is zo’n 500 meter van de plaats van de aanval. Op 8 april 2026 verwoeste een drone aanval een apartementgebouw tegenover dit schoolgebouw. Ook bij deze aanval verloren veel mensen hun leven.
Oorlog is hier een Libanon een deel van het dagelijks leven.
“And there is one more thing I have to say, before you start”. De begeleidster verwelkomde ons in een gonzende atmosfeer, niet alleen van de drone die in de straat voortdurend heen en weer circuleerde, maar de sfeer van een gonzende overdekte markt met her en der ongeordende zitbanken, mensen in groepjes aan de waterpijp. “You are here in a community of Hezbollah.”
Je staat met volle rugzak aan spel materiaal en denkt ok, we gaan door met waar we voor gekomen zijn. We kregen in kleine plastic bekertjes ter plaatse uitgeschonken koffie aangeboden. Er waren veel ouders, moeders maar ook vaders die keken en uiteindelijk met ons meededen. Een wat bijzondere oudere man, nam de muziek van ons over en zong korte zinnen, waarbij hij al klappend meteen bijval kreeg van een koor dat herhaalde wat hij voorzong. Hij had daarbij een omgekeerde plastic emmer als trom. Een klein meisje van drie klapte mee in haar handjes en stond tegenover hem, hij zong haar toe.
One Two Three, Go!
Ondertussen hadden wij de activiteiten voor de jongens met weer een enorme behoefte om kracht uit te leven. We deden eerst touwtje springen later verspringen, hoogspringen en hardlopen per twee. Het werk zat vooral in het structureren. Dat liep eerst stroef omdat bij elke instructie een discussie startte. Onze vertaler bleef daar maar op ingaan tot ik hem instrueerde. korte zinnen, zo gaan we het doen en dat go. Niet teveel uitleg. Strak en speels. Maar vooral strak, zodat plezier kan binnenkomen.
One, two, three, go!
De voldoening van de ontlading in de beweging, de vreugde, is onbetaalbaar.
Toen we wilden afsluiten op onze manier pakte de oude man zijn voorzang met onmiddellijke bijval weer op. Er ontstond een soort van volksfeest. In hun taal met de ouders ,de kinderen en wij in de muziek en het ritme verbonden.
Nood pedagogiek 
Plaats een reactie